In 2010 kreeg ik kanker. Als een wonder overleefde ik het. Ik ben er nog. Daar ben ik elke dag heel dankbaar voor. De prijs die ik betaal is hoog: ik heb veel late gevolgen van kanker, waarvan de ergste 24/7 pijn is. Zenuwpijn, fibrose, artrose en dat soort ellende. Er bestaan geen medische medicijnen voor. Ik heb gelukkig mijn eigen medicijn: een zo zinvol en gelukkig mogelijk leven.
Dat lukt mij aardig door mijn lieve kinderen, aanhang, kleinkinderen en vrienden om me heen. En niet te vergeten mijn hondje Romeo. En op werkgebied door Hamelhuys, het Centrum voor leven met en na kanker in Groningen en Assen, dat ik tien jaar geleden heb opgericht nadat ik werd afgekeurd voor mijn werk in het onderwijs. Als onbezoldigd directeur-bestuurder doe ik dit vrijwilligerswerk met veel passie.
Ik heb al lang als droom om een keer de 4 Mijl van Groningen te lopen. Ik heb daar ook al een paar keer serieus voor getraind, maar steeds gooiden de gevolgen van kanker roet in het eten. De afgelopen twee jaar heb ik serieus aandacht aan mijn leefstijl besteed. Ik ben nog gezonder gaan eten en meer gaan bewegen. Ik ben de nodige kilo’s kwijt en hoef dus minder mee te sjouwen als ik loop.
Dit jaar word ik zestig en dit jaar bestaat Hamelhuys tien jaar. En daarom loop ik in oktober a.s. mee met de 4 Mijl van Groningen. Niet in mijn eentje, maar samen met ons team Hamelhuys. Waarom? Om aandacht te vragen voor het belangrijke werk dat wij doen als Centrum voor leven met en na kanker.
Ik heb nu zes weken training erop zitten. Ik train met de app van Evi. Ik geniet van haar lieve aanwijzingen in het mooie Vlaams. Maar meer nog begin ik nu ook te genieten van het lopen. Het zijn nog intervaltrainingen die ik doe, dus rennen afgewisseld met wandelen. Evi is fier op mij, dus dan mag ik dat zelf ook zijn.
Ik probeer steeds passende rondjes te lopen in mijn eigen wijk. Mijn warming-up bestaat uit wandelen met mijn hondje Romeo en dan “hup, rennen met die beentjes,” zoals Evi zegt. Op de dagen dat ik train, voel ik me nu echt fitter. Dat voel ik duidelijk. Op de dagen dat ik niet train, doe ik yoga en wandel ik, met Romeo uiteraard. Ik ga nu ook lichte krachttraining toevoegen aan mijn activiteiten. Want ik wil graag zo goed mogelijk fit oud worden.
Ja, daar ga je allemaal over nadenken als je bijna zestig bent. Ik ben nog steeds zo dankbaar dat ik die leeftijd (bijna) heb gehaald. En daarom loop ik nu via mijn eigen route dit jaar de 4 Mijl!
Deze blog is op 11 juli gepubliceerd als column Kerk in Stad.