Grawitz

Grawitz

Reinier de Wolf, een pseudoniem, schreef GRAWITZ zijn debuutroman. Hij omschrijft de romaninhoud als 'Aantekeningen van een vader zie zijn zoon verliest' maar die omschrijving klinkt bedrieglijk neutraal. Het boek is in feite een hartverscheurend verslag van de laatste fase van een vader-zoonrelatie, die inzet met het doodvonnis in longen en hersenen wordt geconstateerd en die eindigt met diens dood. De zoon weet dat zijn vader dagelijks notities maakt, maar hij vindt dat geschrijf maar niets. De vader echter kan er niet mee stoppen. Zelfanalyse is zijn hoogste doel. Hij wil gekend worden tot in de kern van zijn wezen.

€7,50

De roman opent met de proloog van de schuldbewuste vader en de epileptische aanvallen die ogenschijnlijk kerngezonde huisarts Erik de Wolf plotseling treffen. Tussen de proloog en de epiloog van de vader voltrekt zich het drama, niet alleen van het sterven van de zoon maar tevens van de soms pijnlijke vader-zoonrelatie die maar niet tot een oplossing komt. Er zijn in het verleden dingen gebeurd die de verhouding tussen vader en zoon nog steeds problematisch maken en die ernstig knagen aan het geweten van de vader. Om een antwoord te vinden op de genadeloze kappen van het Noodlot zoekt hij bij dichters en filosofen, bij levensbeschouwingen en kunst om troost. De  piekerende en schrijvende vader staat stil bij zijn schaamte en zijn fouten maar vooral bij zijn overgrote liefde voor de zoon met wie hij desondanks zon’n moeizame relatie heeft.

Het schrijven troost hem maar hij weet niet goed waarom. Net als Remco Campert antwoordt hij op de vraag waarom hij schrijft: “Daarom!”. Behalve schrijven beeldhouwt hij ook. Het bronzen portret van de zoon op de omslag is van hem.

Reageren is niet mogelijk